Ü
Ç Ü M
Ü Z Ü
D E A Ğ
L A T
T I
Kurban
bayramının ilk günüydü. Konyalı Hüseyin ustamla,kurban almak üzere,hayvan
pazarına vardık. Kurbanlık hayvanların ayrıldığı bölümlere geldik. Ustama bir kurbanlık
alacaktık. O sırada bir koç arkamızdan ustama boynuzuyla vurmaya başladı.
Ustam
oradan ayrılıp diğer bölümlere gidecekti. Koç-da peşinden takib etmeye başladı.
Bu sırada sahibi koçu alarak,tekrar yerine getirdi. Ustam bir kurbanlığa daha
bakmakta idi. Birden arkasından yine aynı koç koçuyla ustama vurarak,ona
bakmaya başladı. Tekrar yanımıza gelen sahibi ustama;
-“Bunu
alın,vardır bunda bir hikmet”diyerek,ustama almasını söyledi. Hayvan hala orada
duruyor,ustama bakmaya devam ediyordu. Ve ustam aldı. Bir arabaya koyarak eve
getirdik.
Ustam,ben ve kasap. Üçümüz de orada hazırdık.
Hayvanı kesmek için bir
çukur kazdık. İçmesi için bir kova da su getirdik. Koç;kovaya yaklaşarak suyu
içti. Arkasından kasaba bakarak,kendisi için ayrılan çukura gelip,boynunu
çukura uzatarak beklemeye başladı.
Bu duruma şahit olan
bizler,hayrette kaldık. Kendimizi tutamayarak,ağlamaya başladık.
Tekbirlerle kurbanlık koçu
kestik. Kesim işi bitmiş,taksimat yapılmıştı. Kasap ise hala ağlamaktaydı.
Çünkü;yıllardır kestiği halde,ilk defa şahit olduğunu söylüyordu,böylesine...
Kurbanlık koçun bu hali
üçümüzü de ağlatmıştı.
Hayat;ibretlerle
dolu bir hayat,ibret ve ders alabilene... Bir yanda hayatını vermede sevdalı
kurbanlık koç..diğer yan da ise;para ve dünya sevdalısı,kara sevdalı insan...
Tezatları
birbirinden ayıran hayat;dünya hayatı...
“Vemtâzul
yevme eyyühel mücrimûn”,[1]”Ey
mücrimler,günahkarlar! Bu gün ayrılınız.” Kimden mi? Mükrimlerden. İkram eden
kerim insanlardan.
Böylece
dünya hayatı;mücrimleri bir yana,ikram edicileri onlardan ayrı öbür yana
ayırmaktadır.
Böylece
hayat;cennet hayatı ve cehennem hayatı suretinde devam etmektedir.
Bir
yanda;Allah için kesilen kurbanlıklar,diğer yanda;nefsi için kesilen
hayvanlar,nefse kurbanlar...
Birinde;terfi
ve terakki,diğerinde;tenzil ve tedenni...
Bir
taraftan;insan vücudunda yükselen hayvan,diğer taraftan;insan vücudunda alçalan
hayvan.
“Onlar
(İnanmayanlar),hayvanlar gibidirler. Belki (muhakkak,kesin olarak)
onlar,hayvandan daha aşağıdırlar.”[2]
Evet,hayvandan
kıymet ve ehemmiyet yönüyle daha kıymetsizdirler.
Hayat;insanlar
ve hayvanları,insanlığa yükselenlerle,insanlıktan düşenleri birbirinden tefrik
ve temyiz içindir.
Allahım!
Her şeyimiz sana feda ve kurban.. Hayvanlarımız ise,kurbanlık...
7-5-1996
MEHMET ÖZÇELİK