İnsanlık tarihi ilk kanını Kâbil-in
Hâbil-i öldürmesiyle[1]
başlatmış ve akıtmış,tarih boyunca akan ve akıtılan bu kan,hala zamanımıza
kadar da devam edip,süre gelmiştir.
Kur’an-ı Kerim’de kan (dem) doğrudan
on ayette[2]
geçmektedir.
İnsanlığın yaratılışında meleklerin
İstifsar yani açıklanmasını isteme babında Cenâb-ı Hakka karşı ilk ifadeleri
ibret-amizdir=
“Hatırla ki Rabbin meleklere:Ben
yeryüzünde bir halife yaratacağım,dedi. Onlar=Bizler hamdinle seni tesbih ve
seni takdis edip dururken,yeryüzünde fesat çıkaracak,orada KAN dökecek insanı
mı halife kılıyorsun?dediler. Allah’da onlara:Sizin bilemeyeceğinizi her halde
ben bilirim,dedi.”[3]
Kan görme,kan akıtma bu bir insan
tabiatının fıtri bir halidir. Ancak her şeyde olduğu gibi,bunda da iyiye,hayra
ve doğruya yönlendirmek gerekmektedir.
Nitekim bir şeydeki helal veya
haramlık;o şeydeki emir veya nehye bakar. Allah emreder iyi olur,nehyeder şer
ve kötü olur. İllet ve sebep budur ve Hak-dandır.
Allah’ın izni ve rızasına göre hüküm
almakta ve verilmektedir.
Mesela;yemek helal iken,yasaklanmış
veya başkasına aid ise haram olmaktadır.
Domuz,kan,leş,Allah’dan başkası
adına kesilen haram iken,mecellede ki hüküm gereğince”Zaruretler haramı helal
kılar-bu durumda haddi aşmadan,doymadan yenilmesinde günah yoktur.[4]
Evlilik helal iken,zina haram
kılınmıştır.[5]
Adam öldürüp,kan akıtmak haram iken[6],Allah
yolunda cihad etmek helal kılınmıştır.[7]
Hayvana eziyet haram iken,Allah için
kurbanlık bir hayvanın kanını akıtmak helal kılınmıştır.
Ve bir kurban Allah için kesilirken
helal,O’nun ğayrı,putlar adına[8]
veya besmelesiz kesilen[9]
hayvanlar haram kılınmıştır.
Kadındaki kan yani ay hali
(hayız)onlar için bir eziyettir.[10]
Temizlenmek eziyetten kurtulmadır.
Abdeste mani olan kadın
akması,elbise de bulunması halinde de namaza manidir.
İnsanın içerisinde duran kan hayata
hayat katar iken,akması halinde hayatı tüketmekte,çalışan organları çalışmaz
hale getirmektedir.
Tarih boyunca hayata ve insanlığa
düşman olanlar,sürekli kan akıtmakla hayat bulacaklarını sanmışlardır. Yüz
binler bir çırpıda öldürülürken,zulüm binaları onların üzerine
kurulmuş,neticede de âbad olmadan kendileri de berbad olarak bu dünyadan göçüp
gitmişlerdir.
Ne insanlar kana doymuş,ne de
dünya...
Kan içenler,kana susamış kansızlar
olarak tarihe geçmiş,silinmez bir kan lekesi halinde kalmışlardır.
Kan kendi içinde güzeldir,dışa
akmadıkça...
Balık suda hayat bulduğu gibi,sudan
çıkmadıkça...
10-3-1998
MEHMET ÖZÇELİK
[1] Maide.27-32,bkn.Konularına göre K.Kerim Fihristi. N.Yüksel.sh.263.
[2] Bakara.30,84,173,Maide.3,En’am.145,A’raf.133,Yusuf.18,Nahl.66,115,Hac.37,bkn.Mu’cemul Müfehres.M.F.Abdulbaki.sh.261.
[3] Bakara.30.
[4] Bakara.173,Maide.3,En’am.145,Nahl.115.
[5] İsra.32,Nur.30-31,Furkan.68.
[6] Furkan.68.
[7] Nisa.95-96,Enfal.72,Tevbe.19-20,41,44,Furkan.52,Hac.78,Hucurat.15.
[8] Maide.3.
[9] En’am.121.
[10] Bakara.222.