Kur’an-ı Kerim açısından meseleye
baktığımızda;musibetleri değerlendirirken;evvela musibetler bir imtihan
vesilesidir.[1]
Yani insanlar denenmektedirler.
İnsana düşen ise, bunlara karşı
sabırdır.[2]
Bu musibetler insanın kendinden yani
kendi eliyle davet ettiği bir davetiyedir.[3]
Yani Allah’a isyanı,emirlerinden yüz
çevirmesi bunun en büyük amilidir.[4]
Nitekim kafirler,kendilerine musibet
gelmesi anında dua edip Allah’a sığınırken,geçince unuturlar.[5]
Ve bununla beraber;nimet verilince
yüz çevirir,musibet verilince ümitsiz olur. Nankörlükte bulunur.[6]
Ve böylece Allah insanlara
musibeti,insanların küfürden imana dönmelerini sağlamak içindir.[7]
Madem musibeti veren O’dur ve O’nun
takdiriyledir,[8] O’ndan gelen musibeti,yine O’ndan başka
giderecek yoktur.[9]
Yani ağlatan da O’dur,güldüren de...[10]
Keffâret-üz Zünub olup,günahların
silinmesine vesile olan musibetler,[11]
iyiliklerin,iyi insanların çoğalması ve onların hürmetine zail olur ve
uzaklaşır.[12]
Âyette:”Kelime-i Tayyibe,güzel
kelimeler (İman ve salih amelden çıkan) O’na (doğru) çıkar ve yükselir.”[13]
Ve bu arada küfür gibi kötü kelimeler de ağırlıklarıyla beraber çıkmaya
çalışır. Yukarıda hangisi hangisine galebe ederse,aynı durum yer yüzüne
akseder.
Yani;iyi kelimelerin
çokluğuyla,galebesi anında yeryüzünde huzur ve asayiş görünürken;kötü
kelimelerin iyi kelimelere galebesinde de yeryüzünde anarşi,fitne,fesad baş
gösterip,kötüler iyilere hükmeder.
Netice olarak musibetler:
1)Günahları temizlemek içindir.
2)İmtihan ve denemek içindir.
3)İleride gelebilecek daha büyük bir
musibetin gelmesini önlemek içindir.
4)İşlenilen günahlar sebebiyledir.
5)Sevab kazandırmak içindir.
Gelen her türlü
hastalık,açlık,zelzele,taun,veba,savaş gibi musibetler bir hikmete
mebnidir,tesadüfi değildir.
Su ve sabun temizlediği gibi,musibet
de yıkamak ve temizlemek,aklayıp paklamak içindir.
Bu durumda yapılacak, acı meyveden
daha acı olan sabırla mukabele etmektir. Sabır üçtür:1)Musibetlere karşı
sabır. 2) İtaat da sabır göstermek 3) İbadet de devam ile sabır göstermektir.[14]
24-1-1995
MEHMET ÖZÇELİK
[1] Bakara.155,214,Al-i İmran.186.
[2] Bakara.155-17,Al-i İmran.186,Hadid.22-23.
[3] Nisa.79,Şura.30,48.
[4] Maide.49,A’raf.94-96.
[5] Yunus.12,22-23,Nahl.53-55.
[6] İsra.83,Rum.51.
[7] Secde.20-21.
[8] Teğabün.11.
[9] En’am.17,Yunus.107.
[10] Necm.43.
[11] Şura.30.
[12] Bakara.251.
[13] Fatır.10.
[14] Mektubat. B.Said Nursi.sh.259,bak. Tefsir-i Kebir. Fahreddin-i Razi. Terc.Heyet.1 / 142.