“Para iyi bir hizmetçidir,kötü
bir öğretmendir.”(Dumas)
“Para,iyi bir
uşak,kötü bir efendidir.”(Bacon)
Para maddenin bir simgesidir. O maddeyi temsil eder. Menfaatın müşevvikidir.Menfaat ancak onunla ayakta durur. Çoklarının kanını heder,hayatını ber-hava eder.
Araç ve vesilelikten çıkıp amaç ve gaye edinilen para,kişi için bir ma’bud,mabed ve puttur. Para bir araçtır ve öyle de olmalıdır.
Kişi için bir binektir,öyle
de kalmalıdır.
Bediüzzamanın ifadesiyle:”Bu zamanda İslâmın terakkisi maddeten terakkiye
mütevakkıftır.(Bağlıdır)”
Ayak altında olan para insanı yükseltirken,baş
üstüne konulan para insanı alçaltır. Para kalbde değil,kalıbda bulunmalıdır. paranın en fazla yara açtığı yer kalbdir.
Peygamberimizin ifadesiyle:”Şeref ve mal (para vs.)
sevgisinin bir müslümanın dininde yaptığı zararı,iki yırtıcı kurt bir koyun sürüsüne
yapamaz.”buyurmaktadır.
Kalb ilâhi sevginin kaynağı ve
makamıdır. Yerini para sevgisine terk ettiğinde kalbi paralar. Hayatı parçalar.
Para hakiki dost değildir. Bizimle kabir kapısına
kadar gelebilir. orada ve ondan sonraki yolculuğumuzda bize fayda verecek,paranın kendisi değil,onun sarf edildiği faydalı
yerlerin sevabı ve mükâfâtıdır.
Buranın parası ahirette
geçmez. Orada ancak paralarla yapılan ameller geçerlidir.
Dünyayı dolduran kum ve çakıl taşlarının yerini ve
onlar kadar paraların aldığını düşünecek olsak,paraya
vereceğimiz kıymet nasıl olurdu? Şimdi verilen itibar ve değerin aynısı verilir
miydi? Ne derece yüzüne bakılırdı?
Para her kapıyı açmaz. Ancak kendi ayarına denk olan
kapıları açar. İnsanın manevi duygularını açmaz ve açamaz. Hele hele imanın mahalli ve yeri olan kalbi hiç açamaz. Paranın
açtığı zannedilen kalbler zaten kilidi kırık açık kalblerdir. Her basit şey için açılan kiralık ve satılık kalblerdir.
Paranın kapattığı kapılar açtığı kapılardan,yıktığı
evler yaptığı evlerden daha çoktur. Onun uğruna nice canlar yandı. Nicelerinin
hem dünyaları gitti,hem de ahiretleri...
Para kazanmakla kazandıklarını,kazançlı
olduklarını düşünenler,kaybettiklerinin farkında değildirler. Hırs gösterib,helal-haram
demeyip rast geleni ellerine geçirmeye çalışanlar haram bataklığına battılar. İnancı,helal ve ibadeti bir yana attılar.
Helal dairesi geniştir. Keyfe kafidir.
Harama girmeye lüzum olmadığını bilmediler. Bir dirhem helalin batmanlarca
harama bedel olduğunu anlayamadılar. Paranın zahiri sıcaklığı aldattı. Her şeye
feda edilmesi gereken paraya,her şey feda edildi.
“Her şeyi maddede arayanların akılları
gözlerindedir. Göz ise maneviyatta kördür,göremez.”
Paraya dalanlar madde de boğuldular. Her şeyi unutan bu insanlar neticede
unutuldular.
Para babaları paralandılar. Gönül dostları
gönüllerde taht kurdular.
Allah yolunda kullanılan para kazandırır. Nefis
yolunda kullanılan para kaybettirir...
MEHMET ÖZÇELİK